Jest to możliwe z kilku powodów.

Po pierwsze nieświadome treści manifestują się w różny sposób w historii życia jednostki, w jej aktualnych relacjach z ludźmi, w jej specyficznych mechanizmach obronnych, w jej sposobie widzenia i rozumienia świata. Nieświadomość determinuje w dużym stopniu nasze decyzje, wpływa na wybory jakich dokonujemy.

Dzięki rozmowom z terapeutą pacjentka/pacjent może odkryć specyficzne sposoby własnego funkcjonowania, w których manifestują się nieświadome treści powodujące cierpienie. Uświadomienie sobie tego, co do tej pory było dla pacjentki/pacjenta niedostępne jest podstawą procesu zmiany terapeutycznej.

Po drugie terapeuta dysponuje wiedzą teoretyczną pomagającą rozumieć w jaki sposób nieświadome treści mogą przejawiać się w codziennym życiu pacjentów.

Interpretując zachowania, emocje, decyzje pacjentki/pacjenta terapeutka pomaga zrozumieć wpływ nieświadomości na funkcjonowanie człowieka.

Po trzecie nieświadome mechanizmy manifestują się w relacji łączącej pacjentkę/pacjenta z terapeutką w postaci procesu przeniesienia. Oznacza to, iż pacjentka/pacjent zaczyna przeżywać relację z terapeutką w sposób podobny do tego, w jaki przeżywała/przeżywał relacje z innymi ważnymi osobami z życia. Analiza przeniesień pojawiających się w procesie terapii pozwala wnioskować o nieświadomych schematach relacji międzyludzkich pacjentki/pacjenta.

Wszystko to jest możliwe jedynie wtedy, gdy między pacjentką/pacjentem a terapeutką nawiąże się przymierze terapeutyczne i gdy obie strony tego dialogu będą działały na rzecz zmiany terapeutycznej.